Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  MONIUSZKO - Paria

Do powstałej u schyłku pracowitego życia Stanisława Moniuszki "egzotycznej" opery Paria przylgnęła nie wiedzieć czemu opinia, że jest to dzieło - w zestawieniu z jego dotychczasową tw贸rczością sceniczną - słabe. M贸wiono i pisano po wielekroć, że tw贸rcza inwencja Moniuszki już się tu wyczerpała; że zbyt wiele muzycznych motyw贸w przywodzi na myśl epizody z Halki (to akurat prawda), a treść opery zanadto jest zbliżona do dramatycznych sytuacji z Aidy Verdiego. To także prawda, tyle tylko że... Paria powstał o dobre kilka lat wcześniej niż arcydzieło włoskiego mistrza! Kto od kogo zatem zapożyczał?

Bądźmy szczerzy - w Parii są momenty słabsze, ale też nie brakuje epizod贸w o niepospolitej piękności. Wystarczy wspomnieć choćby arię Idamora i jego duet z Nealą z pierwszego aktu opery, dramatyczną arię Neali albo znakomity duet Idamora i Dżaresa z aktu drugiego, a przede wszystkim szeroko rozbudowaną świetną uwerturę oraz po mistrzowsku skomponowane sceny ch贸ralne. Dobrze więc się stało, że to mimo wszystko wartościowe dzieło doczekało się całkiem udanego nagrania. Pomoże ono nie tylko rozpowszechnić sam utw贸r, ale też zaprezentować się - od jak najlepszej strony - pozostającej trochę na uboczu polskiego życia operowego szczecińskiej Operze na Zamku.

Bardzo ładnie gra sprężyście prowadzona przez Warcisława Kunca orkiestra. Ma ona wdzięczne pole do popisu we wspomnianej już uwerturze, ale zwraca uwagę także m.in. w pięknym solo oboju na początku I aktu. Znakomicie śpiewają ch贸ry, a w gronie solist贸w wyr贸żnia się gdański baryton Leszek Skrla w tytułowej partii pariasa Dżaresa.

Dzielnie spisuje się w niełatwej roli indyjskiego wodza Idamora Tomasz Kuk, kt贸ry po przejściowym kryzysie najwyraźniej odzyskał dobrą formę wokalną. Szkoda tylko, że niekiedy głos jego dobiega jakby gdzieś z oddali - ale to już kwestia akustyki nagrania.

Partia jego ukochanej Neali napisana została na sopran dramatyczny, tymczasem Katarzyna Hołysz - skądinąd jedna z najzdolniejszych śpiewaczek młodego pokolenia - rozporządza głosem typowo lirycznym, stąd np. jej arii z drugiego aktu brak należnej dramatycznej ekspresji; ślicznie natomiast brzmi tęskne solo w końcowej scenie.

Akebar, surowy arcykapłan i zarazem ojciec Neali, wymaga głębokiego głosu basowego. Janusz Lewandowski rozporządza głosem o brzmieniu raczej barytonowym, stąd też wypada trochę blado i bezbarwnie. Jako całość jednak nagranie Moniuszkowskiej opery zasługuje na szczere uznanie, stanowiąc przy tym niewątpliwie cenną pozycję w naszej narodowej fonotece.

MONIUSZKO
Paria
Zesp贸ł solist贸w, ch贸r i orkiestra Opery na Zamku w Szczecinie, dyr. Warcisław Kunc
Dux 0686/87 (2008)
J脫ZEF KAŃSKI

ROK LIII • NR 12 • 14 CZERWCA 2009

Mysz w Ruchu


ROK LIII • NR 12 • 14 CZERWCA 2009


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa