Muzyka wsp蟪czesna
Relacje
Opera
Historia
P硑ty
Archiwum Artyku硑 Ksią縦i P硑ty Autorzy Koncerty Prenumerata Reklamy i Og硂szenia Forum Kontakt
P硑ty  SKRZYPCE Z POLSKĄ DUSZĄ

Krzysztof Jakowicz zrealizował pomysł na wspaniałą płytę. Pomogli mu w tym lutnicy, zaprzyjaźnieni skrzypkowie (posiadacze cennych instrument贸w), rodzina i... pamięć o profesorze, Tadeuszu Wrońskim, animatorze powojennego lutnictwa w Polsce. Napisał o tym i podziękował w bardzo osobistym i pięknym liście otwierającym całą płytę, dedykowaną żonie Julii, skrzypaczce.
Jakowicz, jak na rasowego skrzypka przystało, żywi do instrumentu niesłabnącą namiętność. Zawsze kochał wypr贸bowywać rezonans, sprawdzać ustawienie duszy, okręcać szyjkę, opukiwać korpus, zmieniać okazy lutniczej sztuki. Pamiętam, jak w apogeum kariery na pr贸żno szukał skrzypiec spełniających jego oczekiwania i grywał na coraz to innych. I oto udało mu się zaspokoić swe pasje, a zarazem ukazać mistrzostwo polskich lutnik贸w. Na piętnastu instrumentach piętnastu lutnik贸w nagrał piętnaście utwor贸w - przeważnie polskich, na og贸ł lirycznych, jako że w muzyce o takim charakterze łatwiej dosłuchać się subtelnych niuans贸w barw. Sw贸j wyb贸r uczynił nader atrakcyjnym zestawiając miniatury bardziej znane, jak Dudziarz Wieniawskiego, Melodia Paderewskiego, Pieśń Roksany Szymanowskiego w transkrypcji Pawła Kochańskiego, Romans Zarzyckiego, z mniej znanymi, jak ciekawa Kołysanka Zarębskiego o impresjonistycznym klimacie w warstwie fortepianu, a także popularny Menuet Paderewskiego w parafrazie Fritza Kreislera. Znalazły się tu r贸wnież cztery transkrypcje (Kreislera i K. Rodionowa) nokturn贸w i mazurka Chopina oraz Pieśń hinduska z opery Sadko Rimskiego-Korsakowa i transkrypcja pieśni Margarytki Rachmaninowa.
Walor wykonań podnosi idealnie zgodne wsp贸łodczuwanie muzyki przez skrzypka i pianistę. Robert Morawski tak samo jak Jakowicz frazuje i śpiewa na klawiaturze Fazioli (nastrojonym, co podano, przez Mariana Twardego). Tam, gdzie nadarza się możliwość - koloryzuje. Nawet niewdzięcznych akompaniament贸w w wolnych częściach Koncert贸w d-moll Wieniawskiego i "Wojskowego" Lipińskiego - w istocie przecież wyciąg贸w fortepianowych - nie waży sobie lekce, wydobywając z nich maksimum pianizmu.
Od obu artyst贸w płynie z głośnik贸w aura napięcia związana z uczestniczeniem w tak wyjątkowym przedsięwzięciu i znaki... życia: słychać czasem oddech grających, a przez moment brzęczenie rozbudzonej z jesiennego snu osy (co z szacunku dla muzykalności owada zachowano i o czym Jakowicz w swoim liście uprzedza).
Jednak nie 贸w zgrany duet kameralny jest bohaterem tego krążka, tylko kształtne dzieła lutniczych dłoni. Każdy instrument otrzymał w książeczce swoją fotografię - en face i od spodu. Widać, że odrobinę r贸żnią je wcięcia w talii i odcienie brązu; jedne są smukłe, drugie bardziej przysadziste, inaczej biegną linie ich słoj贸w, a gł贸wki też zerkają rozmaicie oczkami kołk贸w.
Przemawiają z płyty to srebrzyście, to przestrzennie, z ciepłą głębią lub ostrzej, nieco nosowo, przenikliwie, wytwornie, z metalicznym pobłyskiem, to zn贸w z melancholijnym przydymieniem, mocno albo delikatniej, i po ludzku, niczym organowy vox humana.
Są wśr贸d nich skrzypce historyczne: Marcina Groblicza młodszego z przełomu XVII i XVIII wieku (ścieżka nr 15), J贸zefa Rymwida Mickiewicza, Feliksa K. Pruszaka i Jana Karonia z pierwszej połowy wieku XX, trojga przedstawicieli lutniczego rodu Pawlikowskich oraz dzisiejszych tw贸rc贸w - dojrzałych i całkiem młodych. O każdym można przeczytać rzeczową notę biograficzną. Moje serce i uszy najbardziej urzekły skrzypce Justyny Gancarek o czarownym dźwięku, wymarzonym do muzyki Karola Szymanowskiego (ścieżka nr 13), oraz skrzypce Marka Olmy, kt贸re powstały wedle modelu Stradivariusa na specjalne zam贸wienie Krzysztofa Jakowicza (ścieżka nr 4).
Wszystko nagrywano w dworku Ignacego Jana Paderewskiego w Kąśnej Dolnej, a warunki akustyczne tego wnętrza okazały się, rzec można, obojętne, tym samym odpowiednie, gdyż brzmieniu muzyki niczego nie dodały ani nie ujęły.
Nagrań dokonał wszechstronny muzyk Hadrian Filip Tabęcki. Produkcję płyty firmuje [FONT=Arial Narrow]www.strefasztuki.pl, jako patron贸w wymieniono Stowarzyszenie Muzyka bez granic, Centrum Paderewskiego Tarn贸w - Kąśna Dolna oraz Fundację Skrzypce im. Tadeusza Wrońskiego; wydawnictwo dofinansowała Kancelaria śp. Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego. Pomysłowy i elegancki kształt graficzny buklet zawdzięcza Marii Cerafickiej. Liczne zawarte w nim teksty (w tym szkic o historii polskiego lutnictwa Justyny Gancarek) opublikowano r贸wnież w przekładzie na angielski. Na okładce widnieje gromadka kilkanaściorga skrzypiec, z kt贸rych dwoje trzyma w rozpostartych rękach uszczęśliwiony Krzysztof Jakowicz.

SKRZYPCE Z POLSKĄ DUSZĄ
Krzysztof Jakowicz skrzypce, Robert Morawski fortepian
ART 06 (2010)
MAŁGORZATA KOMOROWSKA

ROK LV • NR 15 • 24 LIPCA 2011

Mysz w Ruchu


ROK LV • NR 15 • 24 LIPCA 2011


2013r - Terminarz nadsy砤nia materia丑w


Biblioteka narodowa
Oficjalna witryna banku PKO BP

  Wstecz  Do g髍y  Napisz do nas  DrukujSkomentuj

© 2006-2009 Biblioteka Narodowa