ROK LVI • NR 2 • 22 STYCZNIA •

OD REDAKCJI

Czy w sztuce zjawiska nienazwane nie istnieją? Nazwać, opisać, określić, skomentować - na tym między innymi polega zadanie krytyki muzycznej. Jego karykaturalną antytezą jest wiara, że wystarczy uniemożliwić pisanie o "niepożądanych" faktach, zjawiskach i osobach, by te po prostu przestały istnieć. To z kolei stanowi istotę funkcjonowania cenzury. Prawdą jest, iż w dziedzinie muzyki cenzura specjalnie nie dawała się nam we znaki - po prostu wobec dźwięków muzycznych była kompletnie bezradna. Wystarczało jednak, że reagowała na słowa - choćby pod pretekstem ówczesnej politycznej poprawności, jak w przypadku pism Szymanowskiego. Inteligencji miała jednak nie więcej niż pecety pierwszej generacji - umiała głównie wykrywać ciągi znaków pisarskich, układające się w nazwiska obłożone zapisem. "Proszę bardzo cenzora / Nie krępować mi ozora" - pisał czternastoletni Chopin w "Kurierze Szafarskim". Prawdziwa cenzura, z którą musiały żyć jeszcze całe pokolenia Polaków, w niczym nie przypominała sympatycznej ciotki przyjaciela. Żartów z nią nie było, co nie dziwota, bo urzędy są z urzędu pozbawione poczucia humoru. Jednak niektórzy umieli ją przechytrzyć, jak ów młody krytyk, który w latach siedemdziesiątych upomniał się o muzykę Palenufra i Pastnika. Była to radość dzisiaj całkiem nieznana!

W NUMERZE M.IN.

GRZEGORZ MICHALSKI Krytyka (muzyczna) cenzury

KAZIMIERZ KOŚCIUKIEWICZ Omaggio a Markowski

EWA SCHREIBER Estonia z Bachem w tle

STANISŁAW KOSZ 'w górę, w ciszę...'

MAŁGORZATA KOMOROWSKA Złote głosy. Czarodziejka

MONIKA PASIECZNIK Opera w pułapce teatru

GIANLUIGI MATTIETTI Primadonna na szarym tle

JÓZEF KAŃSKI Faust prosto z Met

GIANLUIGI MATTIETTI Muzyka dawna po amerykańsku

MICHAŁ PEPOL Królewięta w Madrycie

EWA SŁAWIŃSKA-DAHLIG Uczennica Chopina

PIOTR MYSŁAKOWSKI Wśród krewnych i powinowatych Chopina

KRZYSZTOF KWIATKOWSKI Uchwycić Czarnego Anioła

ANNA WOŹNIAKOWSKA Mozaikowy portret muzyki

WITOLD PAPROCKI Ogniste koncertowanie

KALENDARZ KONCERTOWY I OPEROWY

REDAGUJĄ

Dwutygodnik poświęcony muzyce poważnej i życiu muzycznemu. Założony w 1945 roku, wychodzi 26 razy w roku.

• Olgierd Pisarenko (redaktor naczelny), Krzysztof Bilica (książki, historia), Bartosz Kamiński (opera), Józef Kański, Dorota Kozińska (koncerty), Krzysztof Kwiatkowski (muzyka współczesna, dział zagraniczny), Kacper Miklaszewski (sekretarz redakcji), Ewa Pikulska (płyty), Renata Pragłowska-Woydtowa
  
• okładka: Mateusz Jankowski
  
• WYDAWCA: Instytut Książki, ul. Szczepańska 1, 31-011 Kraków, Dział Wydawnictw IK, al. Niepodległości 213, 02-086 Warszawa, tel. 22/608-23-74, tel./faks 22/ 608-24-88, czaspatron@bn.org.pl
  
• SKŁAD własny
  
• DRUK: Petit S.K. Skład-Druk-Oprawa
  
• NAKŁAD: 1500 egz.
  
• CZASOPISMO PATRONACKIE INSTYTUTU KSIĄŻKI WYDAWANE NA ZLECENIE MINISTRA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO
  
• Redakcja nie zwraca materiałów niezamówionych i zastrzega sobie prawo skracania materiałów nadesłanych
  
• Numery archiwalne są do nabycia w redakcji, gdzie można też opłacić prenumeratę
  
• ADRES REDAKCJI: al. Niepodległości 213, 02-086 Warszawa, tel. (022) 608-28-70, (022) 608-28-71, tel./faks (022) 608-28-72, e-mail: redakcja@ruchmuzyczny.pl, ruchmuzyczny@onet.pl, redakcja czynna dla interesantów od godz. 10.00 do 15.00